We can't say we've never tried
Dit is echt al ongelooflijk lang dat ik nog geblogt heb. En weet je wat? Het doet deugd om dit virtueel schrijfblok nog eens dicht tegen me aan te drukken. Alsof het toetsenbord de vederen pen van mijn gedachten is geworden, zo zal ik jullie proberen toe te schrijven de komende maanden. Nu ik terug school heb en dergelijke, is die structuur om te bloggen toch net iets gemakkelijker! Ondanks het huiswerk (dat ik op dit moment toch wel weeral een beetje aan het verwaarlosen ben) hou ik jullie eigenlijk maar al te graag op de hoogte van wat er zich momenteel in mijn leven afspeelt. Niet dat dat überboeiend is, maar ik hou er toch op één of andere manier van om dagelijkse dingen van me af te schrijven. Emoties, angsten en zeker ook twijfels. Maar bovenal ben ik heel gelukkig de laatste tijd, wat behoorlijk zeldzaam was de voorbije paar maanden... Ik ben blij dat ik ongeveer over mij ex heen ben, die eigenlijk alleen maar een negatief effect op me heeft (gehad). Zo frustrerend dat hij soms nog de bovenhand van mijn leven kan nemen eigenlijk, alsof ik het verdiend heb om zo'n akelige wolk boven me te laten bungelen. Ik verdien -al zeg ik het zelf- toch wel beter dan dat vervelend mannetje dat eigenlijk alleen maar stikte in zelfmedelijden en mij als zijn 'eigendom' zag. Belachelijk, dat is waar en kan je absoluut zeggen, maar ik deed eigenlijk gewoon met hem mee. Zo, blij dat die periode over is, want ik bloei werkelijk open! Natuurlijk heb ik het moeilijk als hij weereens vervelend doet uit het niets, of een ander meisje zijn blik vangt... Maar het gaat erom dat ik de kracht heb gevonden in mezelf om terug iets van mijn leventje te maken, dat wonder boven wonder nog steeds van mij is!
Wat kan er nu beter zijn om je wereld op z'n kop te zetten dan een spetterende nieuwe liefde? Wel, ik denk dat ik de laatste tijd wel een beetje in de ban ben van een jongen, hij heet Adam. En weet je, Adam maakt misschien maar de helft los dan wat Seppe steeds gedaan heeft, maar dat maakt eigenlijk niet zoveel uit. Ik weet dat ik nooit meer een relatie ga hebben waarin ik zo diep ga zitten als dat ik dat deed bij Seppe. En dat is misschien wel goed, ook deels om mezelf te beschermen. Ik hou eindelijk weer wat meer van mezelf, en dat is misschien wel een gezonde basis om een nieuwe liefde op te bouwen. Misschien heb ik het wel nodig om eens gewoon plezier te hebben met een jongen, in plaats van steeds te moeten stressen en de zenuwpees uithangen. Adam heeft een positief effect op me. En dat maakt me gelukkig! Het enige nadeel is dat hij bij mij in de klas zit... Ik ben niet zo'n op-de-lip-zitter, dus ik weet nog niet precies hoe ik dat moet aanpakken. Ik weet gewoon dat ik best wel een fannetje van hem ben, in a good way.
Ik ben gewoon graag bij hem, hij is anders dan de andere jongens die ik ken, ook -en gelukkig maar- anders dan Seppe. Ik ben blij bij Adam, en weet je, wanneer we vorige week kusten, voelde dat echt goed. Hij hééft iets, hij is luchtig en lief en vooral een persoon waarbij ik me niet te min voel, of waarbij ik een te hoge druk voel om steeds 'tof en speciaal' uit de hoek te komen. Hij boeit en verrast me, maar ik ben gewoon bang om terug met mijn beide voeten in een nieuwe relatie te stappen...Alles verliep eindelijk eens goed, en ik ben gewoon bang dat dat allemaal gaat veranderen wanneer ik terug voor een jongen ga gaan. Maar ik ga mijn best doen, Seppe weet hier ook nog helemaal niets van. Ik weet het niet... Het ís ingewikkeld, maar ik ben wel blij op een manier. Blij met Adam. En blij met mijn leven en mijn leuke vrienden. Yep, tonight I count my blessings.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten